Αγώνας που σε λίγους μήνες θα οδηγήσει τις γυναίκες της χώρας με το δικαίωμα του εκλέγειν στις κάλπες ξεκίνησε από την Κρήτη το 1895. Πρωταγωνίστρια η πρώτη Ελληνίδα φεμινίστρια η Κρητικιά Καλλιρόη Σιγανού-Παρρέν, χωρίς ωστόσο να προλάβει να δει το όνειρο της να γίνεται πραγματικότητα, τουλάχιστον …ολόκληρο αφού όταν πλέον οι γυναίκες στην Ελλάδα ψήφιζαν με τους ίδιους όρους με τους άνδρες η πρωτοπόρος Κρητικιά δεν ήταν πια στη ζωή.
Η πρώτη της προσπάθεια έγινε το 1895, όταν απευθύνθηκε στον τότε πρωθυπουργό Χ. Τρικούπη, ζητώντας την κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών. Αργότερα, το 1921 διοργάνωσε το δεύτερο γυναικείο συνέδριο στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να πείσει τον τότε πρωθυπουργό Δ. Γούναρη να τοποθετηθεί προσωπικά υπέρ την χορήγησης ψήφου. Η κατοχύρωση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες άργησε πολύ να χορηγηθεί και η Καλλιρόη Παρρέν είχε τη ατυχία να μην δει ποτέ το όνειρό της για τη γυναικεία χειραφέτηση να γίνεται πραγματικότητα στην πολιτική σκηνή της χώρας.

Ένας μακρύς δρόμος
Το δικαίωμα του «εκλέγειν» για τις γυναίκες στην Ελλάδα θεσπίστηκε μόλις το 1930 αλλά δεν αφορούσε όλες τις ελληνίδες. Μπορούσαν να ψηφίσουν μόνον όσες είχαν κλείσει τα 30 τους χρόνια και είχαν τελειώσει τουλάχιστον το Δημοτικό.
Η πρώτη φορά που οι Ελληνίδες άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα ήταν στις δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934. Στους εκλογικούς καταλόγους της Αθήνας γράφτηκαν μόλις 2.655 κυρίες, από τις οποίες ψήφισαν τελικά μόνο 439.
Ελληνική Βουλή ψηφίζει το νόμο 2159 στις 28 Μαΐου 1952 ο οποίος παραχωρεί ίσα πολιτικά δικαιώματα στις γυναίκες. Ωστόσο δεν ασκείται το δικαίωμα στις προσεχείς εκλογές του Νοεμβρίου αφού δεν είχαν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι.
Σε βουλευτικές εκλογές, οι Ελληνίδες ψήφισαν για πρώτη φορά στις 19 Φεβρουαρίου 1956. Πρέπει να περάσουν ακόμα δυο δεκαετίες, ώσπου το Σύνταγμα του 1975 να ορίσει επιτέλους ότι «οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι».

Ο δρόμος για τα Πανεπιστήμια
Ένα από τα σημαντικά που πρόσφερε στις γυναίκες η Κρητικιά φεμινίστρια ήταν στις σπουδές των ελληνίδων. Το 1897 με πιεστικές επιστολές της (είχαν ήδη προηγηθεί αρκετές και στον Χαρίλαο Τρικούπη) προς την Κυβέρνηση Δεληγιάννη καταφέρνει το… ακατόρθωτο. Να νικήσει το κατεστημένο! «Σπάει» το αντρικό εμπάργκο στα Ελληνικά πανεπιστήμια και το Πολυτεχνείο και οι Ελληνίδες πλέον μπορούν να φοιτούν σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα αλλά και να διεκδικούν εργασιακές θέσεις αξιώσεων.

Η πρώτη εκδότρια
Το 1888, ιδρύει την πρώτη της εβδομαδιαία εφημερίδα, με τίτλο «Εφημερίδα των Κυριών» με φεμινιστικά θέματα και αποκλειστικά γυναίκες δημοσιογράφους. Στα πρώτα φύλλα της έκδοσης, υπογράφει τα άρθα της, με το ψευδώνυμο Εύα Πρενάρ.

Το πρώτο εκείνο ηρωϊκό φύλλο διαβάστηκε σχεδόν από τους πάντες (πούλησε 10.000 αντίτυπα σε έναν αθηναϊκό πληθυσμό μόνον 65.000 ανθρώπων, αρκετοί από τους οποίους ήσαν αναλφάβητοι), αλλά κόστιζε στην «βλάσφημη» και «αναρχική» κυρία «Πρενάρ» μία βροχή υβριστικών, ειρωνικών, ακόμη και απειλητικών σχολίων από τους δημοσιογράφους της εποχής: «θα την συντρίψω διότι μαστροπεύει τας γυναίκας» διεκήρυσσε ο διευθυντής της εφημερίδας «Επιθεώρησις».

Αποκαλύπτει την πραγματική της ταυτότητα στον τρίτο φύλλο, έχοντας πλέον στο πλευρό της υποστηρικτές, μεγάλες φυσιογνωμίες της εποχής όπως τον Κωστή Παλαμά και τον Γρηγόρη Ξενόπουλο. Η εφημερίδα θα καταφέρει να επιβιώσει για 31 χρόνια, μέχρι το 1918 όταν εξορίζεται στην Ύδρα για τα πολιτικά της φρονήματα. Όταν τελειώνει ο εφιάλτης, η Καλλιρόη επιστρέφει, πιο δυνατή.
Συντονίζει νέους αγώνες και δίνει πρώτη το παράδειγμα. Παρευρίσκεται σε παγκόσμια συνέδρια σε Ευρώπη και Αμερική, στηρίζει τα διεθνή γυναικεία κινήματα και το όνομά της κάνει τον γύρο του κόσμου.

Ποια ήταν η Καλλιρρόη Σιγανού Παρρέν
Η Καλλιρόη Σιγανού γεννήθηκε στα Πλατάνια Αμαρίου του Ρεθύμνου της Κρήτης την Πρωτομαγιά του 1859. Μετά το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου, κι ενώ η Καλλιρόη ήταν οκτώ χρόνων, όλη η οικογένεια του Σπυρίδωνα Σιγανού άφησε την Κρήτη κι εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Οι γονείς της φρόντισαν να της παρέχουν πλούσια μόρφωση. Αρχικά φοίτησε στην Σχολή Σουρμελή στον Πειραιά, μετά στη Γαλλική Σχολή Καλογραιών, και τελικά στο Αρσάκειο, απ΄ όπου έλαβε το δίπλωμα της δασκάλας με “άριστα”, το 1878, πριν κλείσει το 20 χρόνια της. Αμέσως διορίστηκε στην Οδησσό της Ρωσίας και διηύθυνε το Ροδοκανάκειο Παρθεναγωγείο της Ελληνικής Κοινότητας Οδησσού. 5 χρόνια μετά ήρθε στην Ανδριανούπολη, όπου εργάστηκε ως Διευθύντρια στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο.

9 περίπου χρόνια μετά, άφησε την έδρα της διδασκαλίας και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα, όπου παντρεύτηκε τον φιλέλληνα δημοσιογράφο Ιωάννη Παρέν, γιο Γάλλου και Αγγλίδας, και ιδρυτή του “Αθηναϊκού Πρακτορείου”.

Ιδρυση ιδρυμάτων και οργανώσεων
Η Καλλιρόη Παρέν πρωτοστάτησε και στη δημιουργία ευαγών κι εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και οργανώσεων.
*Το 1890 ίδρυσε το πρώτο Κυριακό Σχολείο («Σχολή της Κυριακής των άπορων γυναικών και κορασίων του Λαού») όπου δίδασκαν μορφωμένες γυναίκες σε αγράμματες εργάτριες και υπηρέτριες.
Το 1893, μετά το ταξίδι της στο Σικάγο όπου αντιπροσώπευσε την Ελλάδα και τις Ελληνίδες στο εκεί Διεθνές συνέδριο, η Παρέν ίδρυσε την «Ένωσι υπέρ της χειραφετήσεως της γυναικός».

*Το 1895, ίδρυσε το “Άσυλο της Αγίας Αικατερίνης” για ανύπαντρες μητέρες και για την “ηθική και φυσική” προστασία εργατριών, υπηρετριών και άλλων κοριτσιών.

*Το 1896 ίδρυσε το Άσυλο Ανιάτων με τη βοήθεια 20 άλλων κυριών, χωρίς καμμία κρατική επιδότηση, μόνο με προσφορές φιλάνθρωπων.

*Το 1896 ίδρυσε και τη Μεγάλη Ένωση των Ελληνίδων. Αυτή είχε ένα τμήμα εκπαιδευτικό, ένα τμήμα οικοκυρικής και επαγγελματικής σχολής, ένα τμήμα χηρών και ορφανών πολέμου καθώς και ένα τμήμα οικοκυρικής και επαγγελματικής σχολής, το οποίο διηύθυνε η ίδια. Το 1900, όταν το σωματείο διαλύθηκε, το οικοκυρικό αυτό τμήμα ονομαζόταν «Οικοκυρική και επαγγελματική Ένωσις Ελληνίδων». Από αυτό προήλθαν και Σχολές Νοσηλείας, που αποδείχθηκαν πολύτιμες στους τότε πολέμους του 1897,1912,1922.

*Το 1911 η Καλλιρόη Παρέν ίδρυσε το Λύκειο των Ελληνίδων, σκεπτόμενη πως ο καλύτερος τρόπος για να διατηρήσουμε την ταυτότητα μας είναι να κρατήσουμε ζωντανή την παράδοση, τα ήθη και έθιμά μας.
*Το 1912, μετείχε στον «Πατριωτικό σύνδεσμο» που ίδρυσε η τότε πριγκίπισσα Σοφία, (μετέπειτα «Πατριωτικό ίδρυμα») και ανέλαβε τη γραμματεία του. Πρόκειται για το γνωστό μας ΠΙΚΠΑ.

Η Καλλιρόη Παρέν πέθανε στις 15 Ιανουαρίου του 1940 μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο 1ο Νεκροταφείο Αθηνών.